EP 312 : ช้ำอะไรไม่เท่าช้ำรัก

Episode 312 : ช้ำอะไรไม่เท่าช้ำรัก

ความจริงแล้ว ความรัก เป็นความชื่นใจ แต่รักไม่เป็นเหมือนเล่นกับไฟ รักผิดคน รักผิดวัย เหมือนมอดไหม้อยู่ในกองไฟ ดังนั้นใครจะมีความรัก รักประเภทไหน รักช้ำ หือ รักชื่น

หลายคนเล่นกับความรักไม่เป็น ปรากฏว่าเป็นรักช้ำ คือ ผิดวัย ผิดฐานะ ในทางศาสนามีเรื่องราวที่กล่าวถึงความช้ำรักไว้มากมาย

ภิกษุณีรูปหนึ่งชื่อ กุณฑลเกสี ช้ำรักจนต้องไปบวช เหตุที่ช้ำรักเพราะว่านางมองเห็นโจรที่กำลังถูกนำไปฆ่า นางเกิดรักโจรทันที นางให้พ่อไปไถ่ตัวโจร แล้วพาไปอาศัยอยู่ในบ้านนาง นางเอาโจรเข้าบ้าน ในเพลงของ พร ภิรมย์ ตอนหนึ่งว่า

นางรักโจรจนหมดใจ

แต่โจรไพรให้เห็นขำ

ด้วยสันดานพาลระยำ

ไร้ศีลธรรมไม่รักเมีย

ผลที่สุดด้วยสันดานโจร มันหลอกนางกุณฑลเกสีลูกเศรษฐีที่มีทรัพย์สิน ขึ้นไปที่เทวาลัยบนยอดเขาหมายจะเอาชีวิตนาง แต่นางเกิดเฉลียวใจ

ขอร่ายรำที่ร่ำเรียนมา

เป็นขวัญตาของผัวก่อนตาย

โจรกักขฬะก็อนุญาต

ให้นางนาฏเริ่มรำร่าย

นางร้องรำทำลวดลาย

โจรเผลอกายเพราะถูกกล

ถูกนางผลักตกภูผา

ร่างโจรแหลกปี้ป่น

ในที่สุดนางกุณฑลเกสีจึงรู้ตัวว่าช้ำรักเพราะรักไม่เป็น จึงได้ออกบวชเป็นภิกษุณี และสำเร็จเป็นพระอรหันต์

ปฏาจารา เป็นภิกษุณีองค์หนึ่งในพุทธศาสนา นางรักไม่เป็น นางไปรักกับคนใช้ หนีพ่อหนีแม่ไปกับคนใช้ ด้วยตัณหาหน้ามืด เมื่อไปอยู่ด้วยกันแล้วมีแต่ความลำบากยากแค้น เมื่อมีลูกก็เลี้ยงไม่ได้ นางจึงชวนผัวและพาลูกเดินทางกลับไปหาพ่อแม่ของนาง ระหว่างทางผัวถูกงูกัดตาย ลูกก็ตาย นางเดินทางต่อไปคนเดียว แต่เมื่อกลับไปถึงบ้านพบว่าพ่อและแม่ของนางได้ตายไปแล้ว นางเสียใจจนเสียสติวิปลาส สุดท้ายได้พบกับพระพุทธเจ้า พระพุทธองค์ได้แก้ไขให้นางฟื้นคืนสติ และนางได้ขออปสมบทเป็นภิกษุณี

ในสังคมของเรานี้มีเด็กหนุ่มเด็กสาวหลายคนหลายคู่ช้ำรัก เพราะเหตุว่ารักไม่เป็น

จันทโครพ รักไม่เป็นก็ตายเพราะความรัก

โมรา เป็นหญิงที่รักไม่เป็น ถูกสาปเป็นชะนี และถูกสังคม สาปแช่ง สาปส่ง และ เหม็นสาบ

ดังนั้นถ้า รักไม่เป็น อย่าเล่นกับรัก ส่วน รักเป็น คือ รักที่มีพรหมวิหารธรรม คือ

มี เมตตา ต่อกัน

มี ความกรุณา ช่วยเหลือกัน

มี มุทิตา ยินดีต่อกัน

มี อุเบกขา วางใจเป็นกลางในกรรมเวรของสัตว์ทั้งหลายได้

อย่างนี้เรียกว่ารักเป็น ถ้ารักเป็นก็รักไปเถิด ประเสริฐทั้งผู้ให้ความรัก และต่อผู้รับความรัก

พระเทพปฏิภาณวาที

“เจ้าคุณพิพิธ”