Episode 302 : ชีวิตที่มีศัตรูจะอยู่อย่างไร ?
ขอความเจริญในพระสัทธรรมจงบังเกิดมีแด่ท่านผู้อ่านทุกท่าน
วันนี้มีคำตอบให้ท่านทั้งหลายตอบในใจ คำตอบนั้นจะเป็นเครื่องเตือนใจให้ท่านผู้อ่านได้ปฏิบัติตนได้อย่างถูกต้องว่า “ชีวิตที่มีศัตรูจะอยู่อย่างไร ?” ถ้าเราทะเลาะเบาะแว้งด้วยวาจา ด้วยคำด่าทออย่างรุนแรง กับใครคนใดคนหนึ่งก็ได้ นับตั้งแต่คนในครอบครัว คนรู้จัก คนนอกบ้าน ท่านคิดว่าเมื่อศัตรูเกิดขึ้นจากวจีกรรมแล้ว พ้นเวลานั้นไปเราอยู่อย่างไร ? ทั้งสองฝ่ายต้องคิดในการทะเลาะกัน แล้วมันมีผู้ถูกเท่านั้น การทะเลาะกันคนผิดไม่มีในโลก ถ้าเราลงมือทำร้ายซึ่งกันและกัน ไม่ว่าจะเป็นใครก็แล้วแต่ แม้แต่ลูกเราเอง คู่ผัวตัวเมีย คนนอกบ้าน คนที่ไม่รู้จัก ไม่ว่าจะกรณีใด ๆ ก็แล้วแต่ เรากระทำด้วยกายกรรม ทำร้ายด้วยการทำลายทรัพย์สินด้วย หลังจากจบสิ้นแล้ว ถ้ามีฝ่ายใดฝ่ายบาดเจ็บหรือล้มตาย ชีวิตหลังจากนั้น ขณะนั้น จะอยู่ด้วยสภาวะจิตอย่างไร ? จะต้องปฏิบัติตัวอย่างไร ? ลองคิดยาว ๆ จบแล้วก็ใคร่ครวญได้ เพื่อเป็นเครื่องระวังตัว
ประเทศใกล้เคียงกัน ที่ก่อสงครามกัน ประเทศเหล่านั้น ประชาชนใกล้เคียง ทหารเขาอยู่กันอย่างไร ? ทำไมเห็นหน้าเห็นตาก็มีความคั่งแค้นในพื้นที่ ถ้าเห็นหน้าเห็นตาเรา ชีวิตหลังจากนั้นจะอยู่อย่างไร ? ชีวิตของเจ้าพ่อที่สังหารคนอื่น เบียดเบียนคนอื่น ลองหลับตานึกดูสิว่า เจ้าพ่อที่ขาดเมตตาธรรม ขาดความเป็นเจ้าหัวใจ เขานอนตรงไหน ? เขาอยู่อย่างไร ? เขากินอย่างไร ? เขาเดินบนถนนโดยไม่มีคนคุ้มกันได้ไหม ? ชีวิตของมือปืนรับจ้างเขาอยู่อย่างไร ? เขาคิดอะไร ? ลูกเมียเขาเป็นอย่างไร ? ชีวิตของผู้ที่ก่อความไม่สงบโดยที่ไม่รู้จักกันเลย เมื่อถูกตามรอยของการก่อความไม่สงบ จนมีการล้มตาย มีความเสียหายทางทรัพย์สิน ถามว่าชีวิตเขาอยู่ตรงไหน ? กินนอนอย่างไร ? พ่อแม่พี่น้องเป็นอย่างไร ? ลูกเมียลูกผัวเป็นอย่างไร ?
ภาคการเมืองที่ทะเลาะกันมันหนักหนาสาหัส ตั้งแต่ที่อาตมาเห็นมา ตั้งแต่ที่มีการปราบปรามนักศึกษา ในปี พ.ศ. ๒๕๑๖ จนกระทั่งครั้งสุดท้าย ชีวิตของคนที่นินทาด่าทอปาว ๆ ของการลงมือ ของการเหยียบย่ำกัน ของการทำร้ายกัน การเสียชีวิตของพวกเขาเหล่านั้น ซึ่งเป็นผู้นำ หรือเป็นหัวโจกอยู่อย่างไรเนี่ย ? จะไปกินข้าวกินอาหาร ถ้าไปสั่งร้านอาหารที่ไม่ถูกกันล่ะ ? ระวังยาพิษนะ เราไม่รู้ตัวเลย ต้องระวังลูกปืน ไปนั่งกินอาหารอร่อย ๆ ตามถนนก็ไม่ได้ ในร้านอาหารก็ยาก ชีวิตของผู้นำในระดับโลกนับตั้งแต่ที่เราได้ยินข่าวมา ประเทศอิสราเอลกับเลบานอนมีคนเสียชีวิตล้มหายตายจาก เสียทรัพย์สินเรื่อยมาจนปัจจุบันนี้ เป็นสงครามที่ยืดเยื้อยาวนานมาก ถามว่าชีวิตของผู้นำเหล่านั้นเขาอยู่อย่างไร ? เขาสุขสบายดีเหรอ ? ต้องมีผู้ป้องกัน แม้แต่น้ำต้องพกไปกินเอง แม้แต่ผู้ที่ใกล้ชิดที่เรียกว่า “บอดี้การ์ด” จะอยู่ในตำแหน่งพิเศษที่เรียกว่า “ป้องกันและตายแทนได้” ก็ไม่แน่นอน ดูอย่างนางอินทิรา คานธีสิตายเพราะใครล่ะ ซึ่งเราก็ไม้รู้ว่าต้นสายปลายเหตุเป็นอย่างไร ขนาดนักสันติภาพของอินเดียก็ยังโดนฆ่าตาย ท่านดูสิว่าใช้อหิงสาไม่ได้ฆ่าใครเลย แต่ที่สุดก็ต้องมาตายเพราะความโกรธแค้นที่ฟื้นประเทศนาน
การก่อสงครามในทุกยุคทุกสมัยจวบจนกระทั่งปัจจุบันนี้ แล้วก็เกิดความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สิน ที่เห็นตัวเลขน่ะ เท็จทั้งนั้น ไม่มีใครรายงานตัวเลขจริงหรอก จำนวนผู้บาดเจ็บก็เท็จ ถล่มกันขนาดนั้นตัวเลขเท่านี้ไม่จริงหรอก สร้างอะไรขึ้นมาก็เพื่อให้อีกฝ่ายทำลาย แล้วบางทีพฤติกรรมของผู้นำประเทศนั้น ๆ ก็ชักศึกเข้าบ้านมาทำลายตัวเอง แล้วมีการโต้ตอบ เงินทองที่ประชาชนหามาได้ ทรัพยากรที่ขุดค้นขึ้นมาก็กลายเป็นสูญสลาย เกิดคนพิการมากมายในโลกใบนี้ ถามว่าชีวิตของผู้นำเหล่านั้นถ้าไม่ตายในสงคราม หลังเกษียณแล้วเขาอยู่อย่างไร ? แต่เขามีบอดี้การ์ดนะ นั่นน่ะสิน่าสงสาร เป็นสิ่งที่น่าสงสาร สภาวะจิตของเขาเป็นอย่างไร ? ต้องมีจิตแพทย์ดูแล ต้องกินยานอนหลับ แล้วทุกอย่างมันจะกรุ่น จะไปไหนก็ต้องระแวดระวังตัวกลัวว่าจะถูกลอบสังหารเพราะไปสังหารเขา
ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้เป็นเครื่องให้คิดกัน ให้ตอบกัน แล้วเป็นเครื่องเตือนใจว่าเกิดมาอย่าก่อศัตรู แล้วเราจะอยู่อย่างสันติสุข
พระเทพปฏิภาณวาที
“เจ้าคุณพิพิธ”
View : 0Share :
Write comment