Episode 278 : วันพระ...คืออะไร
เรื่องที่วันพระจะมีความสำคัญหรือไม่นั้น อาตมาว่าจะต้องทำความเข้าใจกันใหม่ เพราะปัจจุบันนี้มีคำกล่าวกันผิด ๆ ว่า วัดไม่จำเป็นต้องเข้าก็ได้ และพระอยู่ที่ใจ ทุกอย่างนี้พูดได้ แต่ไม่ถูกต้อง
วันพระคืออะไร ? วันพระคือ “วัน ๒ ป.”
ป. หนึ่ง คือ ประเสริฐ
อีก ป. หนึ่ง เรียกว่า วันธรรมสวนะ คือ วันปัญญา ได้แก่ การฟังธรรม
เพราะฉะนั้นประโยชน์ของวันพระคือ สอง ป. นี้ คือ วันที่ทำให้เราประเสริฐ ด้วยการมุ่งรักษาศีล และ ป.ที่สอง คือ ธรรมสวนะ ฟังพระธรรมเทศนา ฟังธรรมะชั้นสูง ไม่ใช่ชั้นต่ำ เพราะชั้นต่ำนั้นเราฟังกันทุกวันอยู่แล้ว และในหนึ่งสัปดาห์มีวันเดียว ในหนึ่งเดือนมีสี่ครั้ง ในหนึ่งปีมีสี่สิบแปดครั้ง ไม่เกินห้าสิบครั้ง
เพราะฉะนั้นเมื่อถึงวันพระแล้ว ท่านทั้งหลายต้องให้ความสำคัญ และไม่ใช่เฉพาะพระสงฆ์ แต่เป็นตัวของท่านเอง ถ้าท่านไม่เข้าวัด บางคนบอกว่าไม่จำเป็นต้องเข้าวัด อาตมาบอกว่าถ้าไม่เข้าวัด ถึง วันพระ ก็เป็นแค่ วันพิษ วันเพ้อ วันแพ้ เรามีวันพิษ วันเพ้อ วันแพ้ สามร้อยหกสิบห้าวัน แต่ถ้าเราตัดใจเสีย ตัดออกเสียสี่สิบแปดวันถึงห้าสิบวันต่อปี วันพิษ วันเพ้อ วันแพ้ จะน้อยลง
วันพิษ คืออะไร ทุกวันเราได้รับพิษภัยทั้งนั้น ก่อให้เกิดความโลภ ความโกรธ ความหลง ราคะ โทสะ โมหะ ทั้งนั้น พิษมันมาสู่ตัวเราทั้งนั้น และเมื่อพิษเข้ามาสู่ตัวเราแล้วแกะไม่ออก
วันเพ้อ คือวันที่จิตใจมันเพ้อพก เพ้อฝัน เพ้อเจ้อ เพ้อพร่ำ คนมันอยู่ด้วยความเพ้อ ก็เข้าวัดเสียจะได้ตัดความเพ้อ
วันแพ้ ใครไม่มาวันพระ เข้าวัดไม่ได้ เขาเรียกคนขี้แพ้ แพ้แล้วก็อยู่กับบ้านนั่นแหละ แล้วมาอ้างว่า “เอ้อ ! ความดีทำที่ไหนก็ได้” ไม่ถูกนะ มันต้องทำที่วัด เพราะวัดนั้นเข้าไปแล้ว
เปลี่ยนสังคม
ใช้สังขาร
ฝึกสันดาน
ประหารกิเลส
พบความวิเศษฝึกสติปัญญา
ไม่มาวัดแล้วไม่ได้เปลี่ยนสังคม ไม่ได้ฝึกสังขาร ไม่ได้ฝึกสันดาน ไม่ได้ประหารกิเลส ไม่พบความวิเศษ ไม่ได้ฝึกสติปัญญา
เพราะฉะนั้นจงทำวันพระให้เป็นวันพระ ให้เป็นวันประเสริฐด้วยการรักษาศีล จงทำวันพระให้เป็นวันธรรมสวนะ คือวันปัญญา วันพระจะได้ไม่เป็นวันพิษ วันแพ้ วันเพ้อ แต่ถ้าคนทั้งหลายไม่สนใจ ทุก ๆ วันท่านก็จะอยู่กับอาการที่เป็นพิษ เป็นคนเพ้อ และเป็นคนขี้แพ้ตลอดไป
พระเทพปฏิภาณวาที
“เจ้าคุณพิพิธ”
View : 0Share :
Write comment