EP 279 : บทบาทของวัด

Episode 279 : บทบาทของวัด

ปัจจุบันนี้มีการตำหนิพระสงฆ์ในสื่อสารมวลชนกันมากมาย ข้อตำหนิต่าง ๆ นั้น ทำให้พระสงฆ์เกิดความท้อถอย ทำให้หมดกำลังใจ และคนทั้งหลายเวลาติพระจนถึงด่าพระ ชี้หน้าด่าทอแล้วพระไม่เถียง ก็นึกว่าตนเองเก่ง ตนเองเป็นคนกล้า

กล้าหาญไม่เป็นไร แต่กล้าแข็งนั้นมักจะบิ่น บิ่นเพราะไปหมิ่นคนอื่นเชา แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราจะไปห้ามคนอื่น ห้ามไม่ได้

พระเดชพระคุณทั้งหลาย อุบาสกอุบาสิกา ผู้บำรุงวัดต่าง ๆ วัดที่อยู่ในเขตท่านทั้งหลาย เมื่อเขาตำหนิติเตียนมา เขาตำหนิติติงมา เราก็หันมาดูสภาพวัดของเราว่า เรายังคงเป็นวัดในความหวังของคนไหม

วัดคงสภาพเป็นโรงเรียนอยู่ไหม คือเป็นที่ให้ความรู้แก่คน และมีโรงเรียนจริง ๆ ภายในวัด และวัดมีการเทศนาสั่งสอนประชาชนไหม พระสงฆ์ทั้งหลาย อุบาสก อุบาสิกาทั้งหลาย ไม่ทำวัดให้เป็นโรงเรียนในด้านพระธรรมคำสอน วัดนั้นถือว่าควรแล้วที่เขาจะติ

วัดยังคงเป็นโรงแรมอยู่ไหม เพราะความเป็นโรงแรมก็คือคนซัดเซพเนจร คนอดอยากยากจนก็ไปอาศัยในวัดได้ หรือจริงอย่างที่เขาว่า วัดเป็นที่ไปมาของคนรวย หรือพระก็เป็นคนรวย เอาเป็นว่าเราต้องคงความเป็นโรงแรม คนซัดเซพเนจรหรือคนไร้บ้านก็เข้าไปอาศัยชั่วคราวได้ แต่ต้องทำตัวให้ดี อย่าไปลักขโมยของพระ อย่าไปตัดเศียรพระ พระท่านเข็ด ท่านก็เลยไม่อยากให้ใครเข้าไปพักในวัด

วัดยังคงเป็นโรงงานอยู่ไหม โรงงานผลิตช่างต่าง ๆ ในด้านศิลปวัฒนธรรม จิตรกรรม สถาปัตยกรรม ประติมากรรม และด้านศิลปะกรรมต่าง ๆ

วัดยังคงเป็นโรงมหรสพอยู่ไหม คือวัดยังมีจัดงานวัดอยู่ไหม ถ้ายังไม่มีก็ฟื้นงานวัด งานไหว้พระ เพื่อให้มหรสพในประเทศของเรานั้น คงความเป็นไทยอยู่ได้เพราะอาศัยวัด

วัดยังคงเป็นโรงพยาบาลไหม คือหมายความว่าหยูกยาต่าง ๆ อย่างสมุนไพร วัดยังคงสภาพอยู่ได้ไหม หรือยังมียาแจกจ่ายแก่ประชาชนไหม

วัดยังคงเป็นโรงธรรมอยู่ไหม ยังเป็นสถานที่ที่อาศัยเรียนพระธรรมคำสอนอยู่ไหม

บทบาทเหล่านี้นั่นเองถ้าทำครบบริบูรณ์ ตามที่ท่านได้กล่าวเปรียบเทียบเอาไว้ดังนี้แล้ว อาตมาว่า ไม่มีใครตำหนิวัดได้ และถ้าเราดีแล้ว ใครตำหนิติเตียนเรา คนนั้นมีแต่จะพ่ายแพ้ เรียกว่าแพ้ภัยตนเอง และที่ท่านผู้อ่านบางท่านเป็นมิจฉาทิฏฐิต่อวัดวาอาราม แม้เมื่อตำหนิติเตียนโดยที่วัดดีแล้ว ระวังจะแพ้ภัยตนเอง

พระเทพปฏิภาณวาที

“เจ้าคุณพิพิธ”