Episode 281 : ขัดคอ ขัดใจ
ขัดข้าวขัดของ พอเป็นมัน แต่ ถ้าขัดคอกัน เป็นได้แต่เพียงศัตรู
ปัญหาในความไม่สงบสุข ที่สำคัญก็คือ การขัดกัน แต่ไม่ใช่ขัดสีฉวีวรรณ
การขัดกัน ก่อให้เกิดความไม่สามัคคี ก่อให้เกิดปัญหาหลายอย่าง เป็นปัญหากระทบต่อสังคม เช่น
ขัดคอ การขัดคอกันนี้ เช่น พูดแล้วก็ขัดคอกัน แสดงความรู้แล้วก็ขัดคอกัน แทนที่จะท้วงติงกันด้วยถ้อยคำที่เป็นไปด้วยอัธยาศัย สุภาพไมตรี แต่ที่แสดงคิดเห็นในทางสื่อมวลชนทุกแขนง ณ ขณะนี้มีแต่ตวาดปราดเปรี้ยงเหมือนกับฟ้าผ่า โดยแสดงสีหน้าอาการอย่างยโสโอหัง โดยปราศจากเมตตาธรรมในการแนะนำ จริง ๆ แล้วคนเราต้องแนะนำกัน แม้เขาพูดผิด ก็จงค่อย ๆ ขอโอกาสเขาแสดงความคิดเห็น ผิดอย่าไปขัดคอ คนเราถ้าขัดกันเขาเรียก ฉีกหน้ากัน มันอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก ดังนั้นเวลาที่จะฉีกหน้าหรือหักหน้ากันการขัดคอกันนั้น จงหันมาปรับพฤติกรรมเสียใหม่
อย่าขัดใจกัน บางทีเขาอยากได้อะไร และเขาจะได้อะไร เขามีโอกาสได้อะไร ก็โอนอ่อนผ่อนตาม อย่าไปขัดใจกัน ตามใจกันบ้าง เห็นใจกันบ้าง มีน้ำใจกันบ้าง ถ้าอย่างนี้ล่ะก็ จะให้เกิดความสงบสุขกลมเกลียวเหนียวแน่น รักใคร่ไมตรี เป็น “พริกเรือนเหนือ เกลือเรือนใต้”
อย่าขัดแข้งขัดขากันในเรื่องผลประโยชน์ เขาจะได้แล้ว เราอย่าอิจฉาเขา ถ้าเราไม่ได้ก็อย่าไปทำลายเขา ในบ้านเมืองเรา ณ ขณะนี้มีเรื่องการฆ่าฟันกันในเรื่องผลประโยชน์มากมาย เช่น บริษัทหนึ่งประมูลได้ทุกที่ไป เพราะเขามีทั้งวิศวกร มีทั้งสถาปนิก มีทั้งบริษัทในเครือข่าย มีทั้งเพื่อนฝูง มีคนดีมีฝีมือ แต่พอประมูลไปหลาย ๆ ที่ เช่น ในกระทรวงต่าง ๆ กระทรวงศึกษาธิการบ้าง มีการประมูลการสร้างโรงเรียนบ้าง และมีกระทรวงต่าง ๆ ที่มีการก่อสร้าง ปรากฏว่าบริษัทบางบริษัท เขามีพร้อม แล้วก็สู้เขาไม่ได้ ผลที่สุดเมื่อสู้ไม่ได้บ่อย ๆ เข้า ก็อย่าอยู่ร่วมโลกกันเลย ก็เลยต้องฆ่าคนที่ประมูลได้ อย่างนี้ไม่ถูก แล้วบริษัทใหญ่ ๆ ก็อย่าถือว่าเป็นยักษ์ใหญ่ ถ้าเขาเป็นยักษ์เล็กเราก็ต้องเลี้ยงยักษ์เล็ก ก็หมายความว่า เอาบริษัทเล็ก ๆ ตกลงกันว่า ...
คุณมาเป็นสมาชิกในเครือของราได้ไหม ?
คุณเป็น Branches ของเราได้ไหม ?
คุณเป็นช่างในบริษัทใหญ่ของเราได้ไหม ?
ลองตกลงผลประโยชน์กัน เล็กก็อย่าไปขวางใหญ่ ขัดขาคนใหญ่นี่มันไปไม่รอดหรอก ใหญ่ก็อย่าหยิ่งทะนงองอาจ มันก็มีการฆ่าฟันเพื่อช่วงชิงผลประโยชน์ แล้วผลประโยชน์มันไม่ไปไหนหรอกท่าน เงินมันไม่ไปไหนหรอก มันอยู่ในแผ่นดินนี้แหละ มันก็ไหล ๆ เวียน ๆ มันไม่เคยสื่อสัตย์ต่อใครหรอก เพราะฉะนั้นอย่าเห็นแก่เงินมากนัก จงเห็นแก่ความเป็นคนในประเทศชาติบ้านเดียวกัน เกื้อกูลกัน
อย่าขัดมันนัก คืออย่าขี้เหนียวนัก บางคนขี้เหนียวจังเลย จนกระทั่งว่าไม่มีใครเป็นบริวาร เป็นคนหงอยเหงา เป็นคนโดดเดี่ยว อย่างนี้ก็ต้องกำจัดความขี้เหนียว
อย่าขัดข้อง คือมีอะไรซึ่งเป็นกิเลสในใจก็คือว่า ปล่อย ๆ ออกมาเสียบ้าง ระบาย ๆ ออกมาเสียบ้าง แล้วก็หาคนฟังรับฟังที่ดี มิเช่นนั้นแล้ว หากไม่ปล่อยออกมาเสียบ้าง มันเกิดความขัดข้อง และขัดข้องด้วยสติปัญญานั้น มันเป็นการเดินไปสู่ทางตันของชีวิตทีเดียว
ดังนั้นจึงขอฝากเป็นข้อคิดหลาย ๆ ขัด ต่อท่านทั้งหลายว่า เป็นประโยชน์อย่างยิ่งทีเดียว แม้ทำอะไรไม่ได้เลย ถึงเราจะเข้าไป ขัดตาทัพ คืออาสาไปแก้ไขปัญหาก่อน ขัด อย่างนี้แหละดีท่านทั้งหลาย ที่เขาเรียกมวยแทน หรือขัดตาทัพไปก่อน จะได้รับน้ำใจและความนิยมชมชื่นจากคนทั้งหลาย อย่างมหาศาลทีเดียว
พระเทพปฏิภาณวาที
“เจ้าคุณพิพิธ”
View : 0Share :
Write comment