ตอนที่ 326 : อย่ากดดันให้เด็กเครียดจนคลั่ง

เรื่องกรณีเด็กกราดยิงที่โรงเรียนเทพศิรินทร์บางกรวย นนทบุรี ไม่มีใครวิเคราะห์เลยหรือว่า ทำไมคนที่อยู่บ้านเดียวกันไม่ได้ระแวงสักนิด การยิงปืนไม่ใช่ยิงง่ายๆ ปืนลูกโม่ก็ยิงวิธีหนึ่ง ก็จะไม่สะดวกในการใส่กระสุนลงไป การบรรจุลูกปืน แต่ปืนที่ใช้ซองบรรจุกระสุนปืน (แม็กปืน/แม็กกาซีนปืน) การจัดเรียงกระสุนในแม็ก มีกระสุนสำรองเท่าไหร่ เด็กบรรจุกระสุนในแม็กเป็นไหม เรื่องแบบนี้ต้องฝึกหัดกัน เด็กใช้เวลาที่ไหนไปหัด แล้วก็เอาปืนที่ไหนไปหัดยิง การยิงปืนแม้กระทั่งตำรวจยิงปืนยังสะบัด มันไม่ใช่พื้นหลังอ่อน หลังอ่อนแล้วมันก็สะบัดมือแหก แล้วเด็กยิงออกไปกี่นัด ถ้าไม่เคยฝึกล่ะก็ง่ามมือแหก มันไม่ใช่ปืนแบบในหนัง ถึงจะเป็นหัวตะกั่วก็จริงแต่แรงสะบัดมันแรง

การยิงปืนไม่ใช่จับมือเดียว ต้องจับสองมือ ด้วยอายุของเด็กใช้มือเดียวจับ สะบัดกระเด็นก็แล้วกัน ถ้าไม่แข็งจริง ๆ ต้องหาข้อมูลว่าเด็กเคยไปค่ายซ้อมยิงปืนบ้างไหม ค่ายซ้อมยิงปืนส่วนใหญ่ก็เป็นของใครตำรวจและทหาร นี่คือเรื่องแรก

เรื่องต่อมาก็คือเด็กต้องมานั่งบรรจุกระสุนใส่แม็ก การเอาลูกกระสุนใส่ไปในแม็ก ต้องกดแก๊ก ๆ ๆ ใส่ไปทีละลูก ไม่ใช่เทกราวลงไป ใส่ในแม็กไปกี่แม็กแล้วเหลืออีกเท่าไหร่ กระสุน ๑๘ ลูก ยิงไปกี่นัดไม่รู้ เหลือ ๑๘ นัด ยิงเป็นสิบ ๆ นัด สำหรับคนอายุเท่านี้ แต่ถ้ายิงเป็นสิบ ๆ นัด เด็กอายุเท่านี้ง่ามมือแหกแน่นอน ถ้ามือสะบัดการยิงจะไม่แม่นยำเข้าเป้า เด็กไม่ใช่มนุษย์เหล็กหรือแรมโบ้มาเกิด ปืนหัวตะกั่วที่เห็นยิงกันในหนัง ถึงตัวหนักก็จริงแต่สะบัดแรงมาก

เพราะเรื่องนี้มันก็ไม่ละเอียดลึกซึ้งหรอก แต่ว่าจะถามใครล่ะ จะตามเส้นทางไปทางไหน ปืนเป็นของปู่แน่นอน แต่ไม่รู้เลยว่าลูกกระสุนหายไปเท่าไร ถ้าของอยู่ในบ้านนี่สำคัญมาก ส่วนแรงจูงใจก็ยากที่จะพูดกัน แต่เด็กมีแรงจูงใจอะไรที่ทำให้คิดทำขนาดนี้ เด็กยิงกราดไปที่ครูด้วย ยิงแบบหน้ามืด หลับหูหลับตายิง อย่าลืมนะว่ายิงโป้งออกไป กระสุนหลุดออกไปจากลำกล้อง จะมีแรงกระแทกกลับ ต้องมีควันจากกระบอกปืน ท่ามกล่างคนที่พลุกพล่าน เพียงนัดแรกคนก็วิ่งพล่านแล้ว ทีนี้ก็ต้องหลับหูหลับตายิงแล้วล่ะ

คนตายไปแล้วโทษใครไม่ได้ คนตายพูดไม่ได้ แต่คนเป็นพูดได้ ส่วนแรงจูงใจรุนแรงมาก ถึงกับเอาปืนมายิง เด็กต้องคิดแล้วว่าถ้ายิงไปอาจจะไม่ถูกก็ได้ ถ้าไม่แม่นจริง ๆ เด็กต้องคิดเผื่อขาดเผื่อเกิน เผื่อมีคนมาช่วย เผื่อมีคนมารุมจับ ต้องคิดกันหลายมุม คนที่ไม่เคยเล่นปืนไม่รู้หรอก คนที่จะยิงคนต้องคิดว่ายิงแล้วจะหนีไปอย่างไร ถ้ายิงแล้วขึ้นตึกชั้นบน มันผิดธรรมชาติของการวางแผน จะว่าตำรวจมารุกไล่ มาล้อมกรอบมันก็ธรรมดา เพราะฉะนั้นต้องสืบให้ได้ว่าเด็กไปฝึกยิงปืนที่สนามฝึกซ้อมไหน ใครเป็นผู้อนุญาต ยังไงก็ต้องมีเพื่อนรู้บ้าง เพราะเด็กอายุยังไม่ถึงเรียน ร.ด. ถ้าเรียน ร.ด. อาจได้เคยฝึกยิงปืน

เรื่องที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องเศร้า สงสารทุกคน สงสารตั้งแต่ทั้งผู้กระทำ สงสารผู้เกี่ยวข้องทุกคน บางคนบอกให้คิดว่าเป็นกรรมเก่า พูดง่าย แต่คิดอย่างนั้นเกิดอะไรขึ้น ได้อะไรขึ้นมาบ้าง ไม่ได้อะไรเลย ก็อยากขอบอกพวกเราในที่นี้ว่าการมีปืนในครอบครองเพื่อระมัดระวังป้องกันทรัพย์สินของเรา ก็ต้องจัดการเก็บไว้ในที่ปลอดภัย การยิงปืนก็ต้องระมัดระวัง ถ้ามีลูกผู้ชายถ้าลูกอกหัก แล้วมันรู้ที่ซ่อนปืนของพ่อ ของปู่ย่าตายาย ลูกอาจจะเอาปืนนั้นมาก่ออัตวินิบาตกรรม หรือไปยิงคนที่รักก็ได้ แล้วอย่าคิดว่าเด็กจะหาไม่เจอ บ้านไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น เด็กมันซอกแซกจะตาย เด็กสอดรู้สอดเห็น วันใดที่เราไม่อยู่เด็กอาจจะไปค้นเอามาเล่นก็ได้ถ้ารู้ว่ามีปืน แล้วไขกุญแจเอาออกมาได้ เด็กก็จะรู้รุ่นของปืน ไปเรียนรู้การใส่แม็กกาซีน เรียนรู้การยิง เรียนรู้แรงสะบัดของปืน แม้แต่ตำรวจถ้าใช้ปืนผิด ตำรวจก็ไม่ใช่ฮีโร่ ฮีโร่ในคราบของตำรวจก็คือปราบปรามผู้ร้ายได้ซึ่งมีเหตุผลในการวิสามัญฆาตกรรม อันนี้เขามีเหตุผลอยู่ มิเช่นนั้นตำรวจก็ผิดเหมือนกัน

เราเคยรู้ธรรมชาติของเด็กไหมว่าเด็กมีความอยากรู้อยากเห็น อยากลองทำตามในสิ่งที่ผู้ใหญ่ทำ และเมื่อเด็กมีโทรศัพท์มือถือและใช้เป็น จึงสามารถเปิดดูสื่อประเภทต่าง ๆ สามารถเข้าถึงได้อย่างเสรี โดยที่ไม่มีผู้ใหญ่คอยชี้แนะหรือเฝ้าดู เราจึงควรต้องย้อนมองดูตัวเราและสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวของเด็กด้วย บ้านเมืองเรายังไม่มีกฎหมายควบคุมการเข้าถึงสื่อ เด็กไทยเราเข้าถึงสื่อต้องห้ามสำหรับเด็กได้อย่างง่ายดาย โลกทั้งโลกถูกเปิดเผย ทั้งสื่อลามกอนาจาร สื่อที่แสดงภาพสารพัดความรุนแรงประเภทต่าง ๆ เด็กบ้านเราหาดูได้หลากหลายง่ายดาย เราไม่มีมาตรการกีดกั้นหรือขัดขวาง หรือจำกัดอายุเด็กไม่ให้เขาถึงสื่ออันตรายเหล่านี้ ซึ่งปัจจุบันนี้มีหลายประเทศเริ่มใช้กฎหมายควบคุมการใช้สื่อดิจิทัลของเด็ก และควบคุมการเข้าถึงสื่อบางประเภทของเด็กแล้ว เพราะเขาเห็นโทษภัยจากสื่อเหล่านั้น แต่ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายหรือมาตรการใด ๆ เลย ก็ขอแสดงความคิดเห็นผ่านกันมา

พระเทพปฏิภาณวาที

“เจ้าคุณพิพิธ”