ตอนที่ 320 : จนอะไรไม่เท่าจนความอยาก

ในเรื่องความจนนี้ อาตมาอยากจะบอกว่า “จนอะไรไม่เท่าจนความอยาก” เหตุที่ว่าจนอะไรไม่เท่าจนความอยากนั้น มีเหตุผล ๒ ประการ คือ

เพราะอยากมาก ระงับความอยากไม่ได้ จึงกินจึงใช้อย่างสุรุ่ยสุร่าย เรียกว่า กินเติบ ใช้เปลือง จึงต้องจน และบางทีจนแล้วก็ยังอยากอยู่นั่นแหละ อาตมาเรียกโรคนี้ว่า “โรคน้ำลายไหล” เห็นเขากินอย่างนั้นอย่างนี้ก็อยากจะกิน บางคนกลายเป็นว่า...

         ทำวัน – กินวัน

         ทำอาทิตย์ – กินวัน

         ทำเดือน – กินวันเดียว

นอกจากอยากกินแล้วก็อยากมีเครื่องใช้ไม้สอย อยากทัดเทียมเขา ว่าเขามีอย่างนั้น เราก็อยากอย่างนั้นบ้าง ก็เลยต้องใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือย ผลที่สุดก็สิ้นเนื้อประดาตัว

เหตุที่เรามีความอยากมาก ระงับความอยากไม่ได้ เป็นโรคน้ำลายไหลนั้น ถือนักถือหนาว่าจะเป็นเหตุนำมาซึ่งความยากจน ความจริงความอยากนี้ไม่ใช่ทำให้เราได้รับความสุขหรอก กำจัดความอยากได้ ที่นั้นมีความสุข นี่เป็นเหตุผลประการแรก 

คนที่จะร่ำรวยนั้น ต้องระงับดับความอยากได้ โยมพ่อของอาตมาเคยสอนอาตมาเมื่อตอนอาตมาเป็นเด็กวัดและอาศัยอยู่ที่วัด อายุประมาณ ๕-๖ ขวบ ไม่ได้อยู่กับโยมพ่อโยมแม่ แต่โยมพ่อและโยมแม่สั่งไว้เสมอว่า “จำไว้นะ เห็นคนอื่นกินอะไรดี ๆ เห็นเขาใช้อะไรสวย ๆ อย่าไปมองเขา ถ้าเมื่อไรพ่อเห็นมึงไปมองปากเขากิน ไปมองดูเขาซื้อของล่ะก็ พ่อจะตบตามึง”

เหตุที่พ่อสอนดังนั้น อาตมาจึงจำคำสอนของพ่ออย่างติดจิตติดใจติดหูว่า ไม่ได้ แม้กระทั่งอยู่ไกลพ่อไกลแม่แล้วเห็นเขากินอะไร บางทีก็อยากกินเหมือนเขา แต่คำที่พ่อสั่งไว้ “อย่าไปมองดูปากเขา และอย่าไปกลืนน้ำลาย” นั่นแสดงว่าพ่อสอนว่า อย่าเป็นโรคน้ำลายไหล

         ในปัจจุบันนี้ที่คนจนเพราะอะไร ?

         เพราะเหตุว่าระงับยับยั้งความอยากไม่ได้ นี่เป็นความจนประเภทแรก เพราะฉะนั้น จนอะไรไม่เท่าจนความอยาก

         แต่บางคนมีแล้วแต่ไม่หายอยาก มีทุกอย่างแต่มันไม่หมดอยาก สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “นัตถิ ตัณหาสะมา นะที แม่น้ำเสมอด้วยตัณหา ไม่มี”

น้ำ ถึงมันจะท่วมทับตลิ่งอย่างไรก็ตาม แต่ตลิ่งแห่งจิตใจนั้น ถ้ามีความอยากอยู่ มันท่วมใจคนไปหมด มันท่วมแล้ว มันท้น ท้นแล้วเขาเรียกเกิดอุทกภัยจากตัณหา คือ ความอยาก

ดังนั้นประเทศชาติแต่ละประเทศที่ยากจนจากผู้นำทั้งหลายเพราะอะไร ?

เพราะผู้นำเหล่านั้น มันไม่หายอยาก มันจึงเกิดการคอร์รัปชัน แล้วผลที่สุดเอาสิ่งที่ได้ไปให้ใคร

บ้านเราเมืองเราก็เช่นเดียวกัน เหตุที่บ้านเราเมืองเรายากจนนั้น ไม่ใช่เพราะคนไทยไม่ดีคนไทยไม่ขยัน อาตมาเชื่อได้เลยว่าเพราะมันมีคนประเภท จนเพราะความอยาก คือ โลภโมโทสัน เกิดการคอร์รัปชัน บ้านเมืองเราจึงตกอยู่ในสภาวะวิกฤตเช่นนี้

 

                          พระเทพปฏิภาณวาที

                              “เจ้าคุณพิพิธ”


อ่าน : 0

แชร์ :


เขียนความคิดเห็น