อายุมากแล้วไง

"หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เขียนขึ้นเพื่อชวนให้คุณทำเหมือนไม่เคยเหนื่อย ไม่เคยเสียดายเวลา หรือไม่เคยหวั่นไหว เมื่อเห็นใครเริ่มก่อน ความรู้สึกว่า "สายเกินไป" มีน้ำหนักจริง โดยเฉพาะในวันที่โลกพูดถึงความใหม่และวัยเยาว์ดังเสียจนเสียงของประสบการณ์ถูกกลบ แต่ชีวิตไม่ได้มีเพียงฤดูเดียว ดอกไม้บางชนิดบานในแสงเช้า บางชนิดเก็บกลิ่นหอมไว้ถึงเย็น เราอาจเริ่มช้ากว่าเปลี่ยนทางหลังผ่านเรื่องราวมากกว่า หรือเพิ่งเห็นสิ่งที่ต้องการเมื่อเดินมาไกลแล้ว นั่นไม่ทำให้การเริ่มต้นมีค่าน้อยลง หน้าต่อจากนี้ไม่ใช่นาฬิกาที่เร่งคุณ และไม่ใช่คำสัญญาว่าทุกอย่างจะง่าย มันเป็นเพียงที่นั่งริมทาง ให้คุณวางคำว่า "สายเกินไป" ลงชั่วคราว และฟังหัวใจอีกครั้งว่า อยากมีชีวิตแบบใดที่อยากลองและยังมีบทใดที่อยากเขียนด้วยมือของคุณเอง"