ใต้ปลายปีกนก บนมรดกสยาม

ภาพผ่านแห่งความชุ่มชื้นเขียวชะอุ่มของไพรพฤกษ์ กลิ่นของ ดอกไม้ป่า โชยมาชวนหอมใจ หมอกเช้าลอยอ้อยอิ่งเคลียยอดหญ้า พื้นดินถูกประทับเกลื่อน ด้วยรอยย่ำของสัตว์ยังหมาดรอย นกตื่นเช้า ส่งเสียงขับขาน เป็นสัญญาณแห่งอรุณรุ่ง ชะนีกู่ร้อง โผนทะยานตามไม้ ยอดไล่ตามกันออกหากิน เห็นไกลๆ ยังตราตรึงอยู่ในห้วงคำนึงมิรู้ลืม ข้าพเจ้าจึงปรารถนาที่จะบันทึกเรื่องราวความประทับใจนี้ไว้ใน ‘ใต้ปลาย ปีกนก บนมรดกสยาม’ เล่มนี้