เพชรพระอุมา ตอน มงกุฏไพร เล่ม 47

เนินพระจันทร์ ขอต้อนรับทุกท่านที่เสี่ยงชีวิตมาด้วยความยินดี และเต็มใจยิ่ง และผม...รพินทร์ ไพรวัลย์ ก็ขอคารวะน้ำใจอันยิ่งใหญ่ เปี่ยมล้นไปด้วยเลือดนักสู้ของพวกท่านทุกคน ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่า พวกท่านจะมีความมานะบากบั่น ทรหดอดทน มีความสามารถที่จะดำรงชีวิตอยู่รอดตลอดเส้นทางมรณะ และติดตามผมจนถึงปากประตูชัย...จุดเริ่มต้นสู่มรกตนครในที่สุด อย่างไม่มีความเชื่อมั่นมาก่อนเลย เราก็ได้มายืนอยู่ยังปากทวารของเทือกเขาพระศิวะแล้ว ช่างสวยงามมหัศจรรย์เหมือนภาพฝันอะไรเช่นนี้