" บาร์คส์อธิบายต่อไปว่า การที่อำนาจสามารถแผ่ซ่านได้อย่างครอบคลุมทั่วถึงเช่นนี้เป็นเพราะมันแฝงตัวอยู่ใน 'ระบบภาษา" ซึ่งเป็นเครื่องมือที่สังคมใช้จัดแบ่งสรรพสิ่งออกเป็นประเภทและจัดลำดับคุณค่าอันมีผลกำหนดโลกทัศน์ของคนเราได้ในระดับหนึ่งและอำนาจยังแทรกตัวอยู่ในระดับถัดขึ้นไปซึ่งเป็นการกระทำทางสังคมในชีวิตประจำวันของผู้คน นั่นคือ 'วาทกรรม' ที่คนเราพังพูดอ่านเขียนกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันภายในกรอบความรู้บางอย่างและภายได้เงื่อนไขทางสังคมที่เกี่ยวข้อง โดยตรรกะแล้วการที่จะหลุดพ้นจากกรอบของอำนาจได้อย่างแท้จริงจึงจำต้องกระทำถึงชั้น 'ล้มล้างภาษาและวาหกรรม' ทิ้งไป ซึ่งทุกคนก็ทราบดีอยู่ว่าเป็นไปไม่ได้ หนทางเดียว อันเป็นไปได้ในเชิงปฏิบัติที่จะต่อสู้กับอำนาจก็คือการ โกง' ภาษาและวาทกรรม ที่เราใช้อยู่เสีย ด้วยการบิดผัน กลั่นแกล้ง บ่อนเขาะ หรือเล่นสนุกกับมัน และสำหรับบาร์ตส์แล้ว สิ่งเดียวในโลกที่มีศักยภาพพอที่จะกระทำกิจเหล่านี้ได้คือวรรณกรรม "
นพพร ประชากุล โรล็องค์ บาร์คส์ กับสัญศาสตร์วรรณกรรม" หน้า 164