พู่กันเปื้อนสี

"ภาพพระโพธิสัตว์หญิง ร่างกายสีเขียว ใบหน้ายิ้ม ขานึงขัดสมาธิ อีกขาปล่อยลง อีกแขนยกขึ้น ลายเส้นของภาพนิ่ง สงบ . จำได้ว่าเราจ้องภาพนั้นอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจไปถามพ่อ ว่าแกได้ภาพนี้มาจากที่ไหน แกก็บอกว่าคือภาพพระแม่ทารา เพื่อนศิลปินชาวเนปาลของแก เอามาให้จากเนปาล . เราบอกกับตัวเอง ว่าเรารู้สึกอยากวาดภาพแบบนี้ให้ได้ ไม่ว่ายังไง เราก็ต้องวาดให้ได้ . มันเป็นความรู้สึกแบบนั้นล่ะ ที่ทำให้เราไปค้นหาข้อมูล แล้วไม่นาน เราก็รู้ว่าการวาดแบบนี้เรียกว่า ทังก้า พอตามหาข้อมูลเพิ่ม ทุกคนก็แนะนำว่าที่สอนที่ดีที่สุด ต้องเรียนที่กาฑมัณฑุเท่านั้น . แล้วแค่นั้น ที่ทำให้เราตัดสินใจไปขอเงินแม่ แล้วตัดสินใจ ถือเงินแค่หมื่นกว่าบาท บินมาที่นี่ . ____ 'พู่กันเปื้อนสี' . เรื่องราวของหงส์ในโลกแห่งความจริง ที่รูปภาพรูปหนึ่งนำเธอไปพบกับชะตากรรมมากมาย"