แรงงานรับจ้างและทุน (Wage-Labour and Capital)

“แรงงานที่ทำงานอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 12 ชั่วโมง ไม่ว่าจะทอผ้า ปั่นด้าย เจาะไม้ กลึง สร้างอาคาร ขุดดิน ทุบหิน ขนหิน หรืออื่น ๆ —เวลาทำงาน 12 ชั่วโมงนี้ถูกมองว่าเป็นการแสดงออกถึงชีวิต เป็นชีวิตของเขาหรือไม่? ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ชีวิตของเขาเริ่มต้นขึ้นเมื่อกิจกรรมเหล่านี้หยุดลง นั่นคือที่โต๊ะอาหาร ในโรงเหล้า หรือบนเตียงนอน ในทางกลับกัน การทำงาน 12 ชั่วโมงนั้นไม่ได้มีความหมายใด ๆ ต่อเขาในฐานะการทอผ้า ปั่นด้าย เจาะไม้ หรืออื่น ๆ แต่มันเป็นเพียงการหาเงิน ซึ่งทำให้เขาสามารถนั่งที่โต๊ะอาหาร เข้าไปนั่งในโรงเหล้า และนอนลงบนเตียงได้ หากเป้าหมายของตัวหนอนที่ผลิตเส้นไหมคือการมีชีวิตอยู่ในฐานะตัวหนอนต่อไป มันก็จะกลายเป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของแรงงานรับจ้าง” …..บางส่วนจาก “แรงงานรับจ้างและทุน” คาร์ล มาร์กซ์ เขียน วัชรพล พุทธรักษา แปล กานต์ บุณยะกาญจน บรรณาธิการแปล