นิทานอีสปคำกลอน เรื่อง เจ้ามด กับ ตั๊กแตน

ระหว่างที่เจ้ามดตัวน้อยทั้งหลายกำลังช่วยกันขยันหาอาหารอยู่นั้น เจ้าตั๊กแตนกลับเอาแต่ร้องเพลง เต้นระบำไปวันๆ ไม่ขยันทำงาน ผัดวันประกันพรุ่งอยู่ และแล้วฤดูหนาวก็มาถึง ในตอนนั้นเจ้าตั๊กแตนจะหาอาหารก็ช้าไปเสียแล้ว จำต้องทนลำบาก อดๆ อยากๆ ไม่เหมือน มดน้อยที่มีอาหารกินอิ่มนอนหลับสบายไปทั้งฤดูหนาวทีเดียว นิทานนี้จะช่วยสอนเด็กน้อยให้ขยันอดทนทำงานในวันนี้ ไม่ผัดวันประกันพรุ่ง เพื่อเตรียมตัวสำหรับวันหน้า