เหตุใดไทยจึงผลิตยางธรรมชาติมากที่สุดในโลก แต่ยังติดกับดักผู้รับราคา
หนังสือเล่มนี้อธิบายว่าความเป็นผู้นำด้านปริมาณยังไม่แปรเป็นอำนาจต่อรอง
และรายได้ที่มั่นคงของเกษตรกรได้อย่างไร ผ่านโครงสร้างตลาดที่ผู้ซื้อ
ปลายทางกำหนดมาตรฐานและเงื่อนไขการค้า ขณะที่ผู้ผลิตต้นน้ำ
แข่งขันด้วยปริมาณและรับความเสี่ยงจากราคาโลก อีกทั้งที่ดิน ทุน
และทักษะที่ผูกกับการผลิตยางยังทำให้เปลี่ยนเส้นทางได้ยาก เมื่อนโยบายรัฐ
เน้นพยุงราคามากกว่ายกระดับการผลิตและการตลาด การบรรเทาปัญหา
เฉพาะหน้าจึงยังไม่แก้ไข "กับดักเชิงโครงสร้าง" หนังสือนี้วิเคราะห์เสนอให้รัฐ
หันมาให้น้ำหนักกับการกำกับกติกา สร้างเงื่อนไขให้ผู้ผลิตเพิ่มมูลค่า
และอำนาจต่อรอง ผ่านมาตรฐานที่น่าเชื่อถือ ข้อมูลที่เข้าถึงได้
การพัฒนาเทคโนโลยี และระบบบริหารความเสี่ยง พร้อมเปลี่ยนกติกาสีเขียว
ให้เป็นโอกาสยกระดับสินค้าและเข้าถึงตลาด เพราะอนาคตยางพาราไทย
ขึ้นอยู่กับส่วนที่สำคัญ คือ "มูลค่าที่ประเทศรักษาไว้ได้" กับ
"ความมั่นคงของเกษตรกร" ที่ได้รับจากการเป็นฐานการผลิตของโลก