พระพุทธศาสนามหายาน

     ชาวไทยพุทธส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท (หรือสาวกยาน) จึงไม่เคยชินหรือรู้จักกับนิกายมหายาน โดยนิกายทั้งสองแตกแยกออกมาจากพระพุทธศาสนาดั้งเดิมในการทำสังคยานาครั้งที่ 2 และกาลต่อมา นิกายทั้งสองยังแตกย่อยออกไปอีก
ว่ากันตามจริง นิกายต่าง ๆ ที่แตกย่อยออกไป มีส่วนช่วยกันจรรโลกให้สืบต่อ เป็นการปรับปรุงหลักธรรมวินัยให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมของชุมชนที่พระพุทธศาสนาไปตั้งมั่นเผยแพร่ และถ้าหากไม่ได้รับการปรับปรุงพัฒนาให้เหมาะสมกับจิตใจของคนในชุมชนนั้น พระพุทธศาสนาก็ไม่อาจจะแผ่ไปยังนานาประเทศเช่นนี้ได้ อีกทั้งความแตกต่างก็มีเพียงความคิดเห็นเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับวิธีการที่จะใช้เข้าถึงพุทธภาวะเพื่อจุดหมายปลายทางเดียวกันคือ ความสว่าง ความสงบ และสันติสุข
     "พระพุทธศาสนา มหายาน" คือ วิทยานิพนธ์ของพระครูสมุห์อภิชัย โพธิ์ประสิทธิ์ศาสต์ (นามขณะนั้น) พระภิกษุจีนผู้ค้นคว้า รวบรวม เรียบเรียงขึ้นเพื่อเสอนต่อสภาการศึกษามหามกุฏราชวิทยาลัย จนสำเร็จการศึกษารับปริญญาในปี 2520 แม้ไม่เป็นผลงานชิ้นนี้มีอายุร่วม 30 ปี แต่ยังเป็นที่สนใจอยู่สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาหาความรู้     เพื่อเปรียบเทียบกับศาสนาและนิกายที่ตนนับถือปฏิบัติอยู่อีกทั้งยังให้เกิดความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องในศาสนาและนิกายของผู้อื่นที่นับถือและปฏิบัติด้วย